Çikolata mı yoksa çikolata mı? Bir Türlü Karar Veremediğimiz Olan!
Evet, başlık doğru. “Çikolata mı yoksa çikolata mı?” diye soruyorum çünkü hayat bazen o kadar karmaşık bir hâle geliyor ki, aklımızın en sade köşesine yerleşen bir soru bile cevap beklerken derin düşüncelere sürüklüyor. Ve en acısı da şu: Çikolata aslında o kadar basit bir şeyken, neden bu kadar zor bir karar veriyoruz?
Çikolata mı? Çikolata mı? İşte Temel Sorun
Öncelikle şunu kabul edelim, çikolata her zaman kazanan. Ama hangi çikolata? Bitter mi? Sütlü mü? Belki de beyaz çikolata? Hadi, bir karar verelim ama bunu yaparken unutmayalım: Bu karar aslında bir yaşam felsefesi meselesi.
Bir yanda bitter çikolata var. Onunla gurur duyan, tatlılar konusunda azıcık daha ciddi, biraz daha “yetişkin” olanlar. “Ben bitter çikolata yerim, çünkü tatlısız yaşamak da bir çeşit yaşam tarzıdır” diyen insanlar. Ama dürüst olalım, bunlar hep “benim seçtiğim daha sağlıklı” diyen kişilerin numarası. Gerçek şu ki, bitter çikolata yerken insan bir “doğal lezzet” arayışına giriyor. Ama ne oluyor? Bir saat sonra canı bir dilim pasta istiyor.
Bitter Çikolata Çıkmazı:
Bitter çikolata genellikle kişinin ruh halini anlatır. Peki, neden? Çünkü bu çikolata tipik olarak “ben hayatta daha ciddi olmalıyım” diyen kişilere hitap eder. Ama kimse gerçekten sürekli ciddi olamaz. O yüzden bu insanlar sık sık sütlü çikolata tarafına kayar.
Bunu bana bir gün şöyle açıklamıştı bir arkadaşım:
— “Bitter çikolata aldım ama nedenini hala çözemiyorum. Yani, evet bitter daha sağlıklı ama öyle bir an geliyor ki, 3. kare kare bitteri yerken ‘Ben ne yaptım?’ diyorsun!”
Bitter çikolatanın hüznü işte bu.
Sütlü Çikolata: İçindeki Çocuk Kalır Mı?
Şimdi bir de sütlü çikolata var. Hadi, itiraf edelim. Sütlü çikolata bir yana, ona hayır diyebilmek için biraz fazla çaba sarf ediyorsun. Her çikolata parçası, bir anda seni çocukluğuna götürüyor. O zamanlar her şey daha basitti. 10 lira verip çikolata alıyorduk, mutlu oluyorduk. Şimdi ise daha büyük paralar harcıyoruz ama mutluluğumuz biraz daha karmaşık.
Bir arkadaşım var, her seferinde şu şekilde açıklıyor:
— “Sütlü çikolata tam benlik. İçinde biraz süt, biraz tatlılık, biraz da gerçeklik var. Ama bitter çikolata… O da bir bakıma ‘kendine güven’ demek gibi.”
Evet, sütlü çikolata da ruh halimizi ele veriyor. Sütlü çikolata, rahatlığı, sadeliği simgeliyor. Ve bence o her an en iyi arkadaş gibi. Gözümüzü karartıp, biraz fazla yesek bile, sonra pişman olmuyoruz. Çünkü o, bizi çocukluğumuza döndürüyor.
Bir Karpuz Gibi: Ya Çikolata, Ya Çikolata!
Bir gün bu çikolataların aralarındaki farkı anlatmak için farklı bir metafor kullanmaya karar verdim. Çikolata mı yoksa çikolata mı sorusunu sormak aslında “karpuzun rengi” gibidir. Karpuz da kırmızı, tatlıdır ama bazen insanın canı sarı, daha farklı bir şey ister. İşte çikolata da öyledir. Hangisi seni o an daha çok cezbediyorsa, o anın tadını çıkar. Çikolata mı, yoksa çikolata mı? Cevap aslında şu: Her ikisi de.
Diyalog Zamanı:
Bunu geçtiğimiz hafta arkadaşımın evinde yaşadım. Çikolata krizi tutmuş, iki seçenek var:
Ben: “Bitter mi, sütlü mü?”
Arkadaşım: “Bitter, tabii ki bitter.”
Ben: “Ama ben şu an sütlü çikolata istiyorum ya. İçimden biri bana ‘bunu al!’ diyor.”
Arkadaşım: “Yok ya, bitter al. Sağlıklı falan, sonra iyisin.”
Ben: “Ama sütlü çikolata yedikçe sanki ‘gerçek ben’ oluyorum. O yüzden de içim rahat ediyor!”
Sonuçta, biraz bitter, biraz sütlü çikolata derken, ikisini de aldık. Ama bu, bazen hayatta karar verme süreçlerimizin ne kadar karmaşık olduğunun da bir yansıması. Bazen her şey basit, ama karar vermek bir o kadar zor oluyor.
İçsel Çikolata Krizi:
Hayatta bir karar vermek zor, kabul. Ancak bir de çikolatanın o içsel krizini düşünün: Bir yanda “gerçek ben”, bitter çikolata, diğer yanda rahatlık ve tatlılık, sütlü çikolata. Benim için bu ikili arasında kalan biriyim. Bazen bitter çikolata aldığımda kendimi çok “güçlü” hissediyorum, ama sonda sütlü çikolata alırken o kadar rahatlıyorum ki, her şeyin yolunda gittiğini düşünüyorum.
Evet, ben de karar verirken kaybolanlardanım. Ama sonuçta çikolata her zaman kazanıyor. Ve bana göre, “Çikolata mı yoksa çikolata mı?” sorusu aslında “Hayat mı, yoksa hayat mı?” sorusuyla çok benzer. Ne olursa olsun, her iki seçenek de bizi mutlu eder.
Sonuç: Çikolata Her Zaman Kazanır
Sonuçta şunu kabul ediyorum: Çikolata mı, yoksa çikolata mı? Hiç fark etmez. İkisi de bizim. Çikolata en başta bir tat, ama bir noktada hayatın kendisi haline gelir. Ne kadar basit olsa da, çikolata bir araya getiren, rahatlatan ve hatırlatan bir şey. Ve buna karar vermek, bence en güzel ikilem.
E, sonuçta kim çikolata konusunda mantıklı olmaya çalışmak ister ki?